- ទំព័រដើម
- ប្រជុំកងធម៌
- _>ធម៌ពួក០១-០៥
- _>ធម៌ពួក០៦-១០
- _>ធម៌ពួក១១-១៥
- _>ធម៌ពួក១៦-២០
- _>ធម៌ពួកផ្សេងៗ
- អក្សរសាស្ត្រ
- _>តែងសេចក្ដី
- _>វេយ្យាករណ៍
- _>អក្សរសិល្ប៍
- _>ប្រវត្តិកវីនិពន្ធ
- _>បទសម្ភាស
- គតិអប់រំ
- _>អប់រំសុខភាព
- _>ច្បាប់ក្រមង៉ុយ
- _>កូនមាសឪពុក
- _>សុវណ្ណសាម
- _>ទស្សន:ជីវិត
- បណ្ណាល័យ
- _>ការបង្កើតបណ្ណាល័យ
- _>ការគ្រប់គ្រងឯកសារ
- _>សេវាកម្មបណ្ណាល័យ
- _>ការគ្រប់គ្រងបណ្ណាល័យ
- _>ការដឹកនាំសកម្មភាព
- _>បទបង្ហាញ
- ទាញយក
- _>កម្មវិធីហាត់វាយពាក្យ
- _>កម្មវិធីបណ្ណាល័យ
- _>កម្មវិធីគ្រប់គ្រងពិន្ទុ
- _>តេស្តសាកល្បង
- ទំព័រផ្សេងទៀត
- _>Blogger
- _>Coding
- _>Template
- អំពីយើងខ្ញុំ
- _>ទំនាក់ទំនង
- _>គោលការណ៍
- _>ការស្ទង់មតិ
- បញ្ជីមាតិកា
Showing posts with the label ធម៌ពួកផ្សេងៗShow all
ប្រេត៣៧ជំពូកមាន៖
វន្តាសប្រេតៈ ប្រេតដែលស៊ីទឹកមាត់ ស្លេស្ម កម្អួតជាអាហារ កុណបាសប្រេតៈ ប្រេតដែលស៊ីសាកសព គូថខាទកប្រេតៈ ប្រេតដែលស៊ីលាមកផ្សេងៗ អគ្គិជាលមុខប្រេតៈ ប្រេតដែលមានភ្លើងក្នុងមាត់ សូចិមុខប្រេតៈ ប្រេតដែលមានមាត់ប៉ុនម្ជុរ តណ្ហដ្ដីតប្រេតៈ ប្រេតដែលត្រូវសេចក្ដីស្រេកឃ្លានបៀតបៀន សុនិជ្ឈាមកប្រេតៈ ប្រេតដែលមានខ្លួនខ្មៅគ្រាក់ដូចគល់ឈើ
មហាបុរិសលក្ខណៈ៣២ប្រការមាន៖
សុបតិដ្ឋិតបាទោៈ មានព្រះបាទប្រតិស្ថានល្អ គឺមាផ្ទៃព្រះបាទទាំងគូររាបស្មើសព្វអន្លឺ ហេដ្ឋា បាទតលេសុ ចក្កានិ ជារានិ សហស្សានិៈ ត្រង់ផ្ទៃព្រះបាទទាំងគូខាងក្រោមមានរូបចក្រកើតឡើង ប្រកបដោយខ្នងកង់និងដុំ ព្រមទាំងកាំ១០០០ មានចន្លោះស្មើគ្នាគ្រប់អន្លឺ អាយតបណ្ហិៈ មានព្រះបណ្ហិគឺកែងវែង ទីឃង្គុលីៈ មានអង្គុលីគឺម្រាមព្រះហស្ត និងម្រាមព្រះបាទវែង មុទុតលុនហត្ថបាទោៈ មានផ្ទៃព្រះហស្ត និងព្រះបាទទន់ល្មើយ ជាលហត្តបាទោៈ មានផ្ទៃព្រះហស្តនិងព្រះបាទប្រទាក់ក្រឡាដូចសំណាញ់
ភូមិជាទីនៅនៃសត្វមាន៣១ជាន់គឺ៖
ភូមិជាទីនៅនៃសត្វនរក ភូមិជាទីនៅនៃប្រេត ភូមិជាទីនៅនៃអសុរកាយ ភូមិជាទីនៅនៃសត្វតិរច្ឆាន ភូមិជាទីនៅនៃមនុស្ស ចាតុម្មហារាជិកាភូមិ តាវត្តឹង្សាភូមិ
មហោសថពោធិសត្វប្រកបដោយគុណធម៌២៨ប្រការគឺ៖
សុរោៈ មានសេចក្ដីក្លាហាន ហិរិវាៈ មានសេចក្ដីខ្មាសបាប ឱត្តប្បវាៈ មានសេចក្ដីខ្លាចបាប សបក្ខោៈ មានបក្សពួក ដូចគ្នា ត្រូវគ្នា មិត្តសម្ចន្នោៈ សម្បូរទៅដោយមិត្ត មខោៈ មានសេចក្ដិអត់ធន់ សីលវោៈ មានសីល
គុណនៃឈាន២៨ប្រការគឺ៖
អត្តតានំ រក្ខតិៈ កែងអភិបាលរក្សាខ្លួន អាយុំ ទេតិៈ តែងឲ្យនូវអាយុ ពលំ ទេតិៈ តែងឲ្យមានកម្លាំង វជ្ជំ បិទហតិៈ តែងបិទបាំងនូវទោស អយសំ វិនោទេតិៈ តែងបន្ទោបង់ចេញនូវវត្ថុមិនមែនយស យសមុបនេតិៈ តែងនាំមកនូវយស អរតឹ នាសយតិៈ តែងវិនាសនូវសេចក្ដីមិនត្រេកអរ
ធុតង្គគុណ២៨ប្រការគឺ៖
សុទ្ធាជីវំៈ នឹងឲ្យចិញ្ចឹមជីវិតបរិសុទ្ធ សូខពលំៈ នឹងឲ្យផលជាសុខ អនវជ្ជំៈ នឹងជាកិច្ចដែលរកទោសមិនបាន បរស្ស ទុក្ខបនុទនំៈ នឹងមានការបន្ទោរបង់នូវទុក្ខរបស់អ្នកដទៃ អភយំៈ នឹងមិនមានភ័យ អបីឡំៈ នឹងរកវត្ថុនឹងបៀតបៀនមិនបាន ឯកន្តវុឌ្ឍបរិហោវិនយំៈ នឹងមានតឬការចម្រើនមិនថមថយ
មហគ្គតចិត្ត២៧ដួងគឺ៖
ចិត្ត២៧ដួងនេះចែកជា រូបាវចរចិត្ត១៥ និងអរូបបាវចរចិត្ត១២ រូបាវចរចិត្ត១៥ដួងគឺ៖ · បឋមជ្ឈានកុសលចិត្ត · ទុតិយជ្ឈានកុសលចិត្ត · តតិយជ្ឈានកុសលចិត្ត · ចតុត្ថជ្ឈានកុសលចិត្ត · បញ្ចមជ្ឈានកុសលចិត្ត ចិត្តដែលប្រកបដោយឈានទាំង៥នេះឯងក្នុងដួងនីមួៗផ្លាស់មកជាវិបាកចិត្ត មាន៥ដួង និងកិរិយាចិត្តមាន៥ដួង ដូច្នេះរូបាវចរចិត្តទាំងអស់មាន១៥ដួង។ អរូបាវចរចិត្ត១២ដួងគឺ៖ · អាកាសានញ្ចយតនកុសលចិត្ត
សោភណចេតសិក២៥មាន៖
សទ្ធាៈ សេចក្ដីជឿត្រូវ សតិៈ សេចក្ដីរឭក ហិរិៈ សេចក្ដីខ្មាសបាប ឱត្តប្បំៈ សេចក្ដីខ្លាចបាប អលោភោៈ សេចក្ដីមិនលោភ អទោសោៈ សេចក្ដីមិនប្រទូស្ដ តត្រមជ្ឈត្តតាៈ ភាពជាកណ្ដាលក្នុងធម៌នោះៗ
ស្រីខូចសម្គាល់បានដោយអាការៈ២៥យ៉ាងគឺ៖
សាមិកស្ស បវាសំ វណ្ណេតិៈ ស្រីសរសើរការនៅឃ្លាតពីប្ដី បវុត្ថំ ន សរតិៈ ស្រីមិននឹករឭកប្ដីដែលឃ្លាតឆ្ងាយ អាគតំ នាភិនន្ទតិៈ មិនត្រេកអរនឹងប្តីដែលទើបតែមកដល់ វណ្ណំ តស្សន ភណតិៈ មិននិយាយសរសើរនឹងប្ដីដែលទើបមកដល់ អនត្ថំ តស្ស ចរ តិៈ ប្រព្រឹត្តនូវសេចក្ដីវិនាសដល់ប្តីនោះ អត្ថំ តស្ស ន ចរតិៈ មិប្រព្រឹត្តសេចក្ដីចម្រើនដល់ប្តីនោះ
បច្ច័យ២៤យ៉ាងគឹ៖
ហេតុបច្ច័យៈ បានដល់បច្ច័យ៦ដែលនាំឲ្យកើតចិត្ត និងចេតសិក អារម្មណប្បច្ច័យៈ បានដល់អារម្មណ៍ទាំង៦ដែលនាំឲ្យកើតចិត្ត និងចេតសិក អធិប្បតិប្បច្ច័យៈ បានដលើភាពជាអាធិបតីជាបច្ច័យឲ្យកើតចិត្ត និងចេតសិក អនន្តរប្បច្ច័យៈ បានដល់បច្ច័យកើតតគ្នានៃចិត្តដោយគ្មានចន្លោះ សមន្តរប្បច្ច័យៈ បានដល់បច្ច័យកើតតគ្នានៃចិត្តតានលំដាប់មិនចន្លោះរវាង សហជាតប្បច្ច័យៈ បានដល់បច្ច័យកើតព្រមគ្នា ឬរួមគ្នា
អានិសង្សនៃការវៀរចាកបាណាតិបាតមាន២៣ប្រការគឺ៖
អង្គបញ្ចង្គសមន្នាគតាៈ បរិបូណ៌ដោយអវៈយវៈតូចធំគឺមានរាងកាយមិនវិកលវិការ អារោហនបរិនាហសម្បត្តិៈ ប្រកបដោយរាងកាយខ្ពស់សមទ្រង់ទ្រាយ ជវនសម្បត្តិៈ ជាមនុស្សសម្បូរដោយភាពវាងវៃល្អ សុបតិដ្ឋិតបាទតាៈ ភាពនៃមនុស្សមានជើងជាន់ស៊ុនល្អ ចារុតាៈ ភាពជាមនុស្សមានភាពជ្រះថ្លារុងរឿងផង សូចិតាៈ ភាពជាមនុស្សស្អាតល្អផង មុទុតាៈ ភាពជាមនុស្សទន់ភ្លន់គួរសមផង សុខិតាៈ ភាពជាមនុស្សជួបប្រទះនឹងសុខចម្រើនផង
សំពត់បង្សុកូល២៣យ៉ាង៖
សោសានិកចីវរំៈ សំពត់ធ្លាក់ក្នុងព្រៃខ្មោច អាបណិកចីវរំៈ សំពត់ធ្លាក់តាមរានហាល រថិយចោឡចីវរំៈ សំពត់ធ្លាក់ក្នុងច្រកផ្លូវ សង្ការចោឡចីវរំៈ សំពត់ទុកត្រង់គំនរសំរាម សោត្ថិយចីវរំៈ សំពត់ជូតមន្ទិលគភ៌ដែលគេបោះចោល នហានចោឡចីវរំៈ សំពត់ងូតទឹកអោយមនុស្សខ្មោចចូលហើយបោះចោល តិត្ថចោឡចីវរំៈ សំពត់ធ្លាក់តាមបំពង់ទឹក គតបច្ចាគតចីវរំៈ សំពត់ងូតទឹករបស់អ្នកដុតខ្មោចដែលចោល
មហាជនបទធំទាំង២១គឺ៖
អង្គ មគធ កាសី កោសល វជ្ជី មល្ល ចេតី វង្ស ករុ បញ្ចាល មច្ច សុរសេន
ឈ្មោះរដ្ឋ និងរាជធានីនៃដែនទាំង២១គឺ៖
កុរុៈ រាជធានី ឥន្ទបត្តិ សក្កៈ រាជធានី កបិលពស្ដុ កោសល រាជធានី សាវត្ថី មគធ រាជធានី រាជគ្រឹះ អង្គ រាជធានី ចម្ប៉ា អវន្តិ រាជធានី ឧជ្ជេនី បញ្ចាល រាជធានី កម្បិល វជ្ជី រាជធានី វេសាលី
វជ្ជនីយបុគ្គល ឬបុគ្គលដែលត្រូវវៀរចេញពេលសម្ដែងបាតិមោក្ខ២១ពួកគឺ៖
ភិក្ខុនីៈ នាងភិក្ខុនី សិក្ខាមានាៈ នាងសិក្ខាមានា សាមណេរោៈ សាមណេរ សាមណេរីៈ នាងសាមណេរី សិក្ខាបច្ចក្ខារកោៈ ភិក្ខុដែលពោលលាសិក្ខា អន្តិមវត្ថុអជ្ឈាយាបន្នកោៈ ភិក្ខុដែលត្រូវអន្តិមវត្ថុ (ត្រូវអាបត្តិបរាជិកណាមួយ) អាបត្តយា អទស្សនេ ឧក្ខិត្តកោៈ ភិក្ខុដែលសង្ឃលើកវត្តព្រោះមិនឃើញអាបត្តិ
សំស្ក្រឹតភាសិត
សំស្ក្រឹតភាសិត សុខាថី៍ ចេត៑ ត្យចេវិទ្យាំ វិទ្យាថី៍ ចេត៑ ត្យចេត៑ សុខម៑ សុខាថិ៍នះ កុតោ វិទ្យាថិ៍នះ សុខម៑ បើចង់ស្រណុកកុំបាច់សិក្សា ចង់បានវិជ្ជាលះបង់ក្ដីសុខ វិជ្ជាម្ដេចមានដល់អ្នកស្រណុក ម្ដេចមានក្ដីសុខដល់អ្នកសិក្សា។ បុស្ដកស្ថា ច យា វិទ្យា បរហស្ដេ ច យទ្ធនម៑ កាយ៍កាលេ សមាយាតេ ន សា វិទ្យា ន តទ្ធនម៑ បើវិជ្ជាមានតែក្នុងសៀវភៅ ទ្រព្យធនមាននៅក្នុងដៃអ្នកដទៃ ដល់ពេលត្រូវការនោះមិនប្រពៃ ទ្រព្យវិជ្ជានោះនៃគ្មានប្រយោជន៍ហោង។ ស្វគ្ឫហេ បូជ្យតេ មូខ៍ះ សត្វគ្រាមេ បូជ្យតេ ប្រភុះ ស្វទេល បូជ្យតេ រាជា វិទ្វាន៑ សវ៍ត្រ បូជ្យតេ អ្នកល្ងង់ចាំបានតែក…
ខុទ្ទកនិកាយ ខុទ្ទកបាថ បុញ្ញនិធិ
ខុទ្ទកនិកាយ ខុទ្ទកបាថ បុញ្ញនិធិ និធឹ និធេតិ បុរិសោ គម្ភីរេ ឧទកន្តិកេ អត្ថេ កច្ចេ សមុប្បន្នេ អត្ថាយ មេ ភិវស្សាតិ រាជតោ វា ទុរុត្ថស្ស ចោរតោ បីឡិតស្ស វា ឥណស្ស វា បមោកខាយ ទុព្ភិក្ខេ អាបទាសុវា ឯតទត្ថាយ លោកស្មឹ និធិ នាម និធិយ្យតិ បុរសកប់កំណប់ទ្រព្យទុកក្នុងទីជ្រៅ ជាទីបំផុតនៃទឹកដោយគិតថា កាលបើកិច្ចដែលត្រូវការកើតឡើងហើយ ទ្រព្យនេះនឹងបានជាប្រយោជន៍ ដល់អត្មាអញដែលត្រូវពួកបច្ចាមិត្រពោលបង្កាច់នឹងបានដោះខ្លួនចេះពីស្ដេច ឬត្រូវចោរ បៀតបៀននឹងបានដោះខ្លួនចេញពីចោរ នឹងបានដោះបំណុល ឬក្នុងពេលទុរ្ភឹក្ស ឬក្នុងកាលអន្តរាយ ទាំងឡាយធម្មតាកំណប់ដែលកប់ទ…
ផ្លូចឆ្ងាយ
ផ្លូចឆ្ងាយ ទីឃា ជាគរតោ រត្តិ ទីឃំ សន្តស្ស យោជនំ ទីឃោ ពាលនំ សំសារោ សទ្ធម្មំ អវិជានគំ យប់យូរសម្រាប់អ្នកដេកមិនលក់ មួយយោជន៍វែងឆ្ងាយដាច់ស្រយាល សម្រាប់អ្នកអស់កម្លាំង វដ្ដសង្សារវែងឆ្ងាយសម្រាប់បុគ្គលពាលទាំងឡាយ ដែលមិនដឹងច្បាស់នូវធម៌របស់សប្បុរស។ សហស្សមបិ ចេ វាចា អនត្ថបទសញ្ហិតា ឯកំ អត្ថបទំ សេយ្យោ យំ សុត្វា ឧបសម្មតិ បើវាចាសូម្បី១ពាន់ម៉ាត់ វាចានោះពុំប្រសើរឡើយ អ្នកណាស្ដាប់នូវបទមានប្រយោជន៍ណាហើយ រមែងស្ងប់រម្ងាប់បាន បទមានប្រយោជន៍នោះក៏ឈ្មោះថាប្រសើរជាង។ យថា វារិវហា បូរោ គច្ឆំ ន បរិវត្តតិ ឯវំអាយុ មនុស្សានំ គច្ឆំ ន បរិវត្តតិ ផ្លូ…
អំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់
អំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់ សុក្ករំ សាធុនា សាធុ សាធុ បាបេន ទុក្ករំ បាបំ បាបេន សុក្គរំ បាបមរិយេហិ ទុក្ករំ អំពើល្អមនុស្សសប្បុរសធ្វើបានដោយងាយ អំពើល្អមនុស្សអាក្រក់ធ្វើបានដោយលំបាក អំពើបាបមនុស្សបាបធ្វើបានដោយងាយ អំពើបាបព្រះអរិយៈធ្វើបានដោយក្រ។ លាភសក្ការៈសម្លាប់បុគ្គលពាល ប្រារព្ធភិក្ខុទេវទត្ត ផលំ វេ កទលឹ ហន្តិ ផលំ វេឡុំ ផលំ នឡំ សក្ការោ កាបុរិសំ ហន្តិ គញ្ភោ អស្សតរឹ យថា ផ្លែចេករមែងសម្លាប់ដើមចេក ផ្លែឫស្សីរមែងសម្លាប់ដើមឫស្សី ផ្លែបបុស រមែងសម្លាប់ដើមបបុសយ៉ាងណា លាភសក្ការៈរមែងសម្លាប់បុរសអាក្រក់ ដូចជាគភ៌រមែងសម្លាប់មេសេះអស្សតរដូច្ន…
គាថាប្រារព្ធព្រះចុល្លកាល មហាកាល
គាថាប្រារព្ធព្រះចុល្លកាល មហាកាល សុភានុបស្សឹ វិហរន្តំ ឥន្ទ្រិយេសុ អសំវុតំ ភោជនម្ហិ អតមត្តញ្ញំ កុសីតំ ហីនីវវិរិយំ តំ វេ បសហតី មារោ វាតោ រុក្ខំ វ ទុព្វលំ បុគ្គលដែលយល់ឃើញនូវអារម្មណ៍ថាល្អ មិនសង្រួមក្នុងឥន្ទ្រិយទាំងឡាយ មិនដឹងប្រមាណ ក្នុងភោជន ខ្ជិលច្រអូស មានព្យាយាមធូរថយ កិលេសរមែងគ្របសង្កត់បុគ្គលនោះឯង ដូចខ្យល់ដែលគ្រប់សង្កត់លើដើមឈើដែលទុព្វលដូច្នេះដែរ។ អសុភានុបស្សឹ វិហរន្តំ ឥន្ទិ្រយេសុ សុសំវុតំ ភោជនម្ហី ច មត្តញ្ញុំ សទ្ធំ អារទ្ធវីរិយំ តំវេ នប្បសហតី មារោ វាតោ សេលវ បព្វតំ បុគ្គលដែលយល់ឃើញផ្លូវនូវអារម្មណ៍ថាមិនល្អ សង្រួមប្រពៃក្នុងឥ…
