Showing posts with the label ធម៌ពួក១៦-២០Show all
ភិក្ខុជាអ្នកប្រដៅបានដោយក្រ១៦យ៉ាងគឺ៖

ភិក្ខុជាអ្នកប្រដៅបានដោយក្រ១៦យ៉ាងគឺ៖

បាបិច្ឆោៈ  ជាអ្នកមានសេចក្ដីប្រាថ្នាលមក អត្តុក្កំសតោៈ  ជាអ្នកលើកខ្លួនឯង បន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃ កោធនោៈ  ជាអ្នកមានសេចក្ដីក្រោធគ្របសង្គត់ កោធហេតុ ឧបនាហីៈ  ជាអ្នកក្រោធ ចងគំនុំព្រោះមានសេចក្ដីក្រោធជាហេតុ កោធហេតុ អភិសង្កីៈ​ ជាអ្នកជេរប្រទេចព្រោះមានសេចក្ដីក្រោធជាហេតុ កោធសាមន្តំ វាចំ និច្ឆាវេតាៈ  ជាអ្នកបញ្ចេញវាចា ជិតសេចក្ដីក្រោធ

អាវុធរបស់សមណៈ១៦យ៉ាងគឺ៖

អាវុធរបស់សមណៈ១៦យ៉ាងគឺ៖

សក្កោៈ  ភាពអង់អាច ឧជុៈ  ភាពទៀងត្រង់ដោយកាយ វាចា ចិត្ត សុហុជុៈ​  ភាពត្រង់ល្អដោយចិត្ត មុទុៈ  ភាពទន់ភ្លន់ អនតិមានីៈ​  ភាពមិនប្រកាន់ពេក សន្តុស្សកោៈ  ភាពជាអ្នកសន្ដោស សុភរោៈ​ ភាពដែលគេចិញ្ចឹមបានដោយងាយ

មហាជនបទធំទាំង១៦គឺ៖

មហាជនបទធំទាំង១៦គឺ៖

អង្គ មគធ កាសី កោសល វជ្ជី មល្ល ចេតី

វត្ថុមិនចេះឆ្អែត១៦យ៉ាងគឺ៖

វត្ថុមិនចេះឆ្អែត១៦យ៉ាងគឺ៖

សាគរោ សព្វសវន្តីហិ ន តប្បតិៈ  មហាសមុទ្រមិនដែលឆ្អែតទៅដោយទឹកដែលហូរមកពីទីទាំងពួង អគ្គិ ឧបាទានេន ន តប្បតិៈ  ភ្លើងទាំងឡាយគឺមិនដែលឆ្អែតដោយអុស រាជា រជ្ជេន ន តប្បតិៈ  ស្ដេចមិនដែលឆ្អែតដោយរាជសម្បត្តិ ពាលោ បាបេន ន តប្បតិៈ  ជនពាលមិនដែលឆ្អែតដោយបាប ឥត្ថី មេថុនធម្មេន អលង្ការេន វិជាយនេនាតិ ឥមេហិ គិហិ ន តប្បតិៈ  ស្ត្រីមិនដែលឆ្អែតដោយរបស់បីយ៉ាងគឺ សេពមេថុនធម្ម១ ការតាក់តែងគ្រឿងអលង្ការ១ និងប្រសូត្របុត្រ១។

អានិសង្សនៃការសស្ដាប់ធម៌១៦ប្រការគឺ៖

អានិសង្សនៃការសស្ដាប់ធម៌១៦ប្រការគឺ៖

ជាមហាកុសល បានស្ដាប់នូវធម៌ដែលមិនធ្លាប់ស្ដាប់ បើបានស្ដាប់ហើយក៏ធ្វើឲ្យយល់ចូលចិត្តក្រៃលែង បន្ទោបង់សេចក្ដីសង្ស័យចេញបាន ធ្វើសេចក្ដីឃើញខុសឲ្យឃើញត្រូវវិញបាន ចិត្តរបស់អ្នកស្ដាប់រមែងជ្រះថ្លា

អានិសង្សនៃសម្មាគារវៈ១៦យ៉ាងគឺ៖

អានិសង្សនៃសម្មាគារវៈ១៦យ៉ាងគឺ៖

ជាមហាកុសល ជាការរក្សាធម្មទំនៀមប្រពៃណីដែលល្អទុក ជាអ្នកមានវឌ្ឍនធម៌ សីលធម៌ កល្យាណធម៌ដែលស្អាតល្អ ជាទិដ្ឋានុគតិដល់ជនជំនាន់ក្រោយ ជាហេតុឲ្យកើតសេចក្ដីស្រឡាញ់រីករាយដល់គ្នានឹងគ្នា ជាហេតុឲ្យកើតមេត្តា ករុណា ដល់គ្នានឹងគ្នា

ចិត្តានុបស្សនាសតិប្បដ្ឋាន១៦គឺ៖

ចិត្តានុបស្សនាសតិប្បដ្ឋាន១៦គឺ៖

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចុះភិក្ខុពិចារណាឃើញនូវចិត្តក្នុងចិត្តជាប្រក្រតី​ គ្រប់ឥរិយាបថទាំង៤តើដោយវិធីដូចម្ដេច? អ្នកបដិបត្តិគប្បីពិចារណារឿយៗថា៖ សរាគំ ចិត្តំៈ  ចិត្តប្រកបដោយរាគៈក៏ដឹងច្បាស់ថាចិត្តប្រកបដោយរាគៈ វីតរាគំ ចិត្តំៈ  ចិត្តប្រាចាករាគៈក៏ដឹងច្បាស់ថាចិត្តប្រាសចាករាគៈ សទោសំ ចិត្តំៈ  ចិត្តប្រកបដោយទោសៈក៏ដឹងច្បាស់ថាចិត្តប្រកបដោយទោសៈ វីតទោសំ ចិត្តំៈ  ចិត្តប្រាចាកទោសៈក៏ដឹងច្បាស់ថាចិត្តប្រាសចាកទោសៈ

ឈ្មោះទីព្រះនគរ១៦មាន៖

ឈ្មោះទីព្រះនគរ១៦មាន៖

កបិលវត្ថុៈ  កបលពស្ដ ឬកបិលភស្ដ រាជគហៈ  ក្រុងរាជគ្រឹះ សាវត្ថី ពារាណសី វេសាលី មិថិលា

បិណ្ឌបាត១៦យ៉ាងគឺ៖

បិណ្ឌបាត១៦យ៉ាងគឺ៖

ឱទនោៈ  បាយ កុម្មាសោៈ  នំស្រស់ សត្តុៈ  សដូវ ​ឬនំក្រៀម មច្ឆោៈ  ត្រី មំសំៈ  សាច់ ខីរំៈ  ទឹកដោះស្រស់

លក្ខណៈបុគ្គលស្ងប់១៦ប្រការគឺ៖

លក្ខណៈបុគ្គលស្ងប់១៦ប្រការគឺ៖

អក្កោធនោៈ  ជាអ្នកមិនក្រោធខឹងឆេវឆាវ អសន្តាសីៈ  ជាអ្នកមិមញាប់ញ័រ អវិកត្ថីៈ  ជាអ្នកមិនក្អេងក្អាង អកុក្កញ្ចោៈ  ជាអ្នកមិនបង្កសេចក្ដីរំខាន មន្តាភាណីៈ  ជាអ្នកនិយាយដោយបញ្ញា ងនិទ្ធតោៈ  ជាអ្នកមិនរាយមាយ

លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យសិក្ខាបទ១៧យ៉ាងគឺ៖

លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យសិក្ខាបទ១៧យ៉ាងគឺ៖

និទានំៈ  រឿងរ៉ាវខាងដើម បុគ្គលំៈ  បុគ្គល ឬភិក្ខុអ្នកប្រព្រឹត្តខុស វត្ថុំៈ  អំពើដែលកន្លងល្មើស បញ្ញត្តិៈ  សេចក្ដីដែលទ្រង់ហាមប្រាម អាណត្តិៈ  ប្រយោគនៃការធ្វើ អាបត្តិៈ  ឈ្មោះរបស់ទោសផ្សេងៗ

ព្រះនិយតពោធិសត្វរមែងមិនកើតនៅក្នុងអភព្វដ្ឋាន១៨យ៉ាងគឺ៖

ព្រះនិយតពោធិសត្វរមែងមិនកើតនៅក្នុងអភព្វដ្ឋាន១៨យ៉ាងគឺ៖

ព្រះអង្គមិនបានកើតជាមនុស្សត្រចៀកថ្លង់   ភ្នែកខ្វាក់ពីកំណើត ព្រះអង្គមិនបានកើតជាមនុស្សឆ្កួតលីលា ព្រះអង្គមិនបានកើតក្នុងមិលក្ខភាសា ព្រះអង្គមិនបានកើតក្នុងផ្ទៃនៃនាងទាសី ព្រះអង្គមិនបានកើតជានិយតមិច្ឆាទិដ្ឋិបុគ្គល ព្រះអង្គមិនបានត្រឡប់ភេទជាស្រី

វិហារភិក្ខុមិនគួរនៅធ្វើកម្មដ្ឋាន១៨យ៉ាងគឺ៖

វិហារភិក្ខុមិនគួរនៅធ្វើកម្មដ្ឋាន១៨យ៉ាងគឺ៖

មហត្តំៈ  វិហារធំពេក ជិណ្ណត្តំៈ  វិហារចាស់ទ្រុឌទ្រោម នវត្តំៈ  វិហារសាងថ្មី សន្ថសន្និស្សតំៈ  វិហារជិតផ្លូវ សោណ្ឌិៈ  វិហារនៅជិតត្រពាំង ឬអណ្ដូងទឹក ផលំៈ​  វិហារមានផ្លែឈើ

ត្រូវស្គាល់ធម្មវាទីរបស់បុគ្គលដោយវត្ថុ១៨យ៉ាងគឺ៖

ត្រូវស្គាល់ធម្មវាទីរបស់បុគ្គលដោយវត្ថុ១៨យ៉ាងគឺ៖

អធម្មំ ធម្មោតិ​ ទីបេតិៈ  ភិក្ខុសម្ដែងមិនមែនធម៌ថាជាធម៌ ធម្មំ អធម្មោតិ ទីបេតិៈ  ភិក្ខុសម្ដែងធម៌ថាមិនមែនជាធម៌ អវិនយំ វិនយោតិ ទីបេតិៈ​  ភិក្ខុសម្ដែងមិនមែនវិន័យថាជាវិន័យ វិនយំ អវិនយោតិ ទីបេតិៈ​ ភិក្ខុសម្ដែងវិន័យថាមិនមែនជាវិន័យ អភាសិតំ អលបេតំ តថាគតេន ភាសិតំ លបិតំ តថាគតេនាតិ ទីបេតិៈ  សម្ដែងពាក្យដែលតថាគតបានពោលបានចរចា ថាតថាគតមិនបានពោលមិនបានចរចាវិញ ភាសិតំ សបតំ តថាគតេន អភាសិតំ អលបិតំ តថាគតេនាតិ ទីបេតិៈ  សម្ដែងពាក្យដែលតថាគតមិនបានពោលបានចរចា ថាតថាគតបានពោលបានចរចាវិញ

បុរសមានទោស១៨ប្រការគឺ៖

បុរសមានទោស១៨ប្រការគឺ៖

ពលង្កកបាទោៈ  មានជើងក្រប៉ាត អន្ធនខោៈ  មានក្រចកស្អុយ ឱពទ្ធបិណ្ឌិកោៈ  មានដុំសាច់យួររយាក ទីឃោត្តរោដ្ឋោៈ  មានបបូរមាត់លើវែង ចបឡោៈ  មានទឹកមាត់ហៀរចេញ កឡារោៈ  ធ្មេញស្អេញ (ដូចខ្នាយជ្រូក)

ហេតុធ្វើឲ្យសង្ស័យបែកបាក់គ្នា១៨យ៉ាងគឺ៖

ហេតុធ្វើឲ្យសង្ស័យបែកបាក់គ្នា១៨យ៉ាងគឺ៖

ភិក្ខុសម្ដែងមិនមែនធម៌ថាជាធម៌ ភិក្ខុសម្ដែងធម៌ថាមិនមែនជាធម៌ ភិក្ខុសម្ដែងមិនមែនវិន័យថាជាវិន័យ ​ ភិក្ខុសម្ដែងវិន័យថាមិនមែនជាវិន័យ សម្ដែងពាក្យដែលតថាគតបានពោលបានចរចា ថាតថាគតមិនបានពោលមិនបានចរចាវិញ សម្ដែងពាក្យដែលតថាគតមិនបានពោលបានចរចា ថាតថាគតបានពោលបានចរចាវិញ សម្ដែងកិច្ចដែលតថាគតមិនបានសន្សំ ថាតថាគតបានសន្សំវិញ

បច្ចនិកធម៌១៨ប្រការគឺ៖

បច្ចនិកធម៌១៨ប្រការគឺ៖

សំយោជន១០ កិលសេស១០ មិច្ឆត្ត១០ លោកធម៌៨ មច្ឆរិយៈ៥ វិបល្លាស៣

អហេតុកចិត្ត១៨ដួងមាន៖

អហេតុកចិត្ត១៨ដួងមាន៖

ឧបេក្ខាសហគតំ ចក្ខុវិញ្ញាណំ អកុសលវិបាកំៈ  ចិត្តកើតព្រមដោយ ឧបេក្ខាវេទនា ជាផលរបស់អកុសល ឃើញរូបមិនល្អ ឧបេក្ខាសហគតំ សោតវិញ្ញាណំ អកុសលវិបាកំៈ  ចិត្តកើតព្រមដោយ ឧបេក្ខាវេទនា ជាផលរបស់អកុសល ឮសំឡេងមិនល្អ ឧបេក្ខាសហគតំ ឃានវិញ្ញាណំ អកុសលវិបាកំៈ  ចិត្តកើតព្រមដោយ ឧបេក្ខាវេទនា ជាផលរបស់អកុសល ធុំក្លិនមិនល្អ

អ្នកសមាទានឆុតង្គប្រកបដោយគុណ១៨ប្រការ៖

អ្នកសមាទានឆុតង្គប្រកបដោយគុណ១៨ប្រការ៖

អាចារោ តេសំ សុវិសុទ្ធ័ៈ  មានមារយាទបរិសុទ្ធល្អ បដិបទា សុចរិតាៈ  មានសេចក្ដីបដិបត្ដិជាសុចរិត កាយិកវាចសិកំ សុរក្ខតោៈ  រក្សាកម្មដែលប្រព្រិត្តទៅផ្លូវកាយនិង ផ្លូវវាចាល្អ មនោសវិសុទ្ធោៈ  មានចិ្តតល្អបរិសុទ្ធ វីរិយំ សុបគ្គហិតំៈ  ផ្គងនូវសេចក្ដីព្យាយាមដោយល្អ ភយំ ឧបសន្ដំៈ  រម្ងាប់ចេញបាននូវសេចក្ដីភ័យ

ទ្រនាប់ជើងមិនគួរពាក់១៩យ៉ាងគឺ៖

ទ្រនាប់ជើងមិនគួរពាក់១៩យ៉ាងគឺ៖

កដ្ឋបាទុកាៈ  ទ្រនាប់ជើងធ្វើពីឈើ តាលបត្តបាទុកាៈ  ទ្រនាប់ជើងធ្វើពីស្លឹកត្នោត វេឡុបត្តបាទុកាៈ​ ទ្រនាប់ជើងធ្វើពីស្លឹកឫស្សី តិណបាទុកាៈ  ទ្រនាប់ជើងធ្វើពីស្មៅ មុជ្ជាបាតុកាៈ  ទ្រនាប់ជើងធ្វើពីស្មៅយាផ្លង បព្វជបាទុកាៈ  ទ្រនាប់ជើងធ្វើពីស្មៅដំណេកទន្សាយ