គំនិតជាកំណើត

អ្នកមានចំណេះតែងយល់ថាការសប្បាយភ្លើតភ្លើន គឺជាគ្រោះភ័យសម្រាប់ជីវិត។  មនុស្សគ្មានចំណេះតែងយល់​ថាការសប្បាយ គឺជារឿងដែលជីវិតពុំអាចខ្វះបាន។ អ្នកសាសនា តែងយល់ថាចំណង់ និងតណ្ហា គឺជាទម្ងន់នៃជីវិត និងប្រឹងប្រែងរកវិធីដើម្បីទម្លាក់ចុះ កម្ចាត់ឱ្យដល់ឫសគល់។​​ តែបុថុជ្ជន តែងប្រឹងឱបស្ពាយនូវចំណង់ និងតណ្ហាទាំងនោះ ព្រោះយល់ថាជាជោគជ័យនៃជីវិត។

មួយជីវិតមាន១០ឆ្នាំប៉ុន្មានដង?