ភិក្ខុជាអ្នកប្រដៅបានដោយក្រ១៦យ៉ាងគឺ៖

  • បាបិច្ឆោៈ ជាអ្នកមានសេចក្ដីប្រាថ្នាលមក
  • អត្តុក្កំសតោៈ ជាអ្នកលើកខ្លួនឯង បន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃ
  • កោធនោៈ ជាអ្នកមានសេចក្ដីក្រោធគ្របសង្គត់
  • កោធហេតុ ឧបនាហីៈ ជាអ្នកក្រោធ ចងគំនុំព្រោះមានសេចក្ដីក្រោធជាហេតុ
  • កោធហេតុ អភិសង្កីៈ​ជាអ្នកជេរប្រទេចព្រោះមានសេចក្ដីក្រោធជាហេតុ
  • កោធសាមន្តំ វាចំ និច្ឆាវេតាៈ ជាអ្នកបញ្ចេញវាចា ជិតសេចក្ដីក្រោធ
  • ចោទកេន ចោទកំ បដិប្ឆរតិៈ ជាអ្នកត្រូវអ្នកចោទហើយ ក៏ខឹងនឹងអ្នកចោទតបវិញ
  • ចោទ ករន ចោទកំ អប្បសាទេតិៈ​ជាអ្នកត្រូវអ្នកចោទ​ចោទហើយ ក៏បណ្ដេញអ្នកចោទតបវិញ
  • ចោទកេន ចោទកស្ស បច្ចារោបេតិៈ ជាអ្នកត្រូវអ្នកចោទ ចោទហើយ ក៏និយាយគ្របសង្កត់អ្នកចោទវិញ
  • ចោទកេន ចោទកំ អញ្ញេនញ្ញំ បដិចរតិ ពហិទ្ធាកថំ អបនាមេតិ កោបញ្ច ទោសញ្ច អប្បច្ចយញ្ច បាតុករោតិៈ ជាអ្នកត្រូវអ្នកចោទ ចោទហើយ ក៏និយាយបន្ថែមបន្លប់នូវភិក្ខុអ្នកចោទវីញដោយហេតុដទៃ ឬពាក្យដទៃផ្សេងៗ គេចតែសម្ដីខាងក្រៅ ធ្វើសេចក្ដីក្រោធ ប្រទីស្ដ និងអាក់អន់ចិត្តឲ្យប្រកដឡើង
  • ចោទកេន អបទានេ ន សម្បាយតិៈ ជាអ្នកត្រូវអ្នកចោទ ចោទហើយក៏មិនឆ្លើយក្នុងដំណើររសប់ខ្លួន
  • មក្ខី​ ហោតិ បឡាសីៈ ជាអ្នកលុបគុណគេ ជាអ្នកប្រឡងនឹងវាសនា
  • ឥេស្សកី ហោតិ មច្ឆរីៈ ជាអ្នកច្រណែន ជាអ្នកកំណាញ់
  • សឋោ​ ហោតិ មាយាវីៈ ជាអ្នកអួតអាង ជាអ្នកមានមាយាពុតត្បុត
  • ថទ្ធោ ហោតិ អតិមានីៈ​ជាអ្នករឹងរូស ជាអ្នកមើលងាយគេ
  • សន្ទិដ្ឋិបរាមាសី ហោតិ អាធានគ្គាហី ទុប្បដិនិស្សគ្គីៈ ជាអ្នកប្រកាន់តាមការយល់ឃើញរបស់ខ្លួន ជាអ្នកប្រកាន់មាំ ជាអ្នកលះបង់ទិដ្ឋិបានដោយក្រ។