ឥន្ទ្រិយ៍រូបារម្មណ៍មានប្រាំប្រភេទគឺ៖
- ចក្ខុរូបារម្មណ៍ៈ ជារូបារម្មណ៍ដែលកើតមានឡើងដោយសារពាក្យសម្ដីកាព្យឃ្លោង ដែលធ្វើឲ្យចក្ខុឥន្ទ្រិយ៍រំភើបផ្ដិតជាប់អារម្មណ៍ឡើង ក៏ហាក់ដូចជាធ្វើឲ្យចក្ខុបានឃើញរូបរាង សោភ័ណភាព ចលនា សកម្មភាព ពណ៌សម្បុរហេតុភេទដូចជាជាក់ច្បាស់នឹងភ្នែក ប្រកបដោយតថភាព មានលក្ខណៈជាប់ស្អិតទៅនឹងសោភ័ណ តំណាងគំនិតរីកចម្រើន និងបម្រើមនុស្សជាតិ។ ចក្ខុរូបារម្មណ៍មានពីរប្រភេទគឺ៖
- ចក្ខុរូបារម្មណ៍ដែលបង្ហាញរូបរាងៈ ជាការរើសយករូបរាងកាយផ្នែកខាងក្រៅមកបង្ហាញត្រូវឲ្យស្របទៅនឹងធម្មជាតិនៃមនុស្ស គឺជ្រើសរើសយកចំណុចសំខាន់ៗមកពណ៌នា ឬបង្ហាញ។
- ចក្ខុរូបារម្មណ៍ដែលបង្ហាញពណ៌សម្បុរៈ ជាការលើកយកពណ៌ផ្សេងៗមកធ្វើជាឧបករណ៍រំលេច ដើម្បីបង្កើតសោភ័ណ ឬមតិនិយម ដែលជានិមិត្តរូប សម្គាល់ថា សភាវៈល្អឬសភាវៈអាក្រក់។
- សោតរូបារម្មណ៍ៈ ជារូបារម្មណ៍ដែលកើតពីពាក្យសម្ដី ឃ្លោងឃ្លា ប្រយោគរបស់អ្នកនិពន្ធដែលមានសូរសំឡេងរណ្ដំស្រៈ រណ្ដំព្យញ្ជនៈស្របទៅជាមួយសូរសំឡេងធម្មជាតិ សម្រែកសត្វ ព្យុះ រន្ទះ ធ្វើឲ្យសោតិន្ទ្រិយ៍រំភើប។ ដើម្បីបង្កើតសោតរូបារម្មណ៍គេប្រើវិធីដូចជា រណ្ដំស្រៈ រណ្ដំព្យញ្ជនៈ ការត្រាប់តាមសូរសំឡេងធម្មជាតិខាងក្រៅនិងការត្រាប់តាមសូរសំឡេងធម្មជាតិខាងក្នុង។
- កាយរូបារម្មណ៍ៈ ជារូបារម្មណ៍ដែលកើតពីការលើកយកលក្ខណៈរាងកាយមករៀបរាប់ដូចជា រលីង រលោង ត្រជាក់ ក្ដៅ ទន់ភ្លន់ ស្រឡូន រៀវឆ្មារ...។
- ឃាន និងជីវ្ហារូបារម្មណ៍ៈ ជារូបារម្មណ៍ដែលកើតមានឡើងដោយសារពាក្យពេចន៍ ឃ្លាឃ្លោង ស្របទៅនឹងក្លិន រសជាតិ ដែលកវីនិពន្ធប្រើប្រាស់ជាសញ្ញារំឭកឲ្យនឹកភ្នក ឬនឹកឃើញដល់វត្ថុភេទ និងចំណង់ចិត្តទាក់ទងនឹងឃានៈ និងជីវ្ហាវិញ្ញាណតែម្ដង។
